اینجا اینترنت به عنوان یک ابزار تفننی شناخته میشه و گاهی اوقات هم به عنوان یک معضل. و متاسفانه به نظر میرسه که هر روز این وضع داره بدتر میشه. یک دوستی می‌گفت وظیفه ماست که در این مورد اطلاع رسانی کنیم تا بلکه صدامون به گوش کسی برسه که دستش به جایی میرسه …

اینجا به مناسبت های مختلف نظیر 22 بهمن و روز قدس و سالگرد انتخابات و … اینترنت دچار اختلال میشه. طوری که تقریبا از اینترنت جز پروتکل http چیز دیگه ای باقی نمی‌مونه. و هیچ نهاد و ارگان و سازمانی هم مسئولیت این اختلالات رو به عهده نمی‌گیره.
شاید برای کاربران عادی عمق این فاجعه مشخص نباشه ولی این اختلالات میتونه خسارات جبران ناپذیری برای شرکت ها و صنایع وابسته به اینترنت داشته باشه. مثلا پرداخت های اینترنتی رو در نظر بگیرید که به خاطر قطعی https می‌تونه باعث لغو یک قرارداد یا آزاد شدن یک دامنه و یا خیلی مشکلات دیگه بشه. برای نمونه ما برای پرداخت هزینه یک سرور اختصاصی برای یک مشتری به خاطر اختلال بوجود آمده دچار مشکل شدیم. از یک طرف باعث بد قولی و بی اعتبار شدن ما پیش مشتری میشه از طرفی هر روز تاخیر در راه اندازی سرور کلی خسارت به مشتری وارد میکنه و در نهایت تاخیر در پرداخت باعث اضافه شدن جریمه تاخیر به قرارداد و بد حساب شدن ما میشه. یا یک نمونه دیگه عدم دسترسی مشتری های هاستینگ به پنل مدیریت هاستشون به خاطر اختلال https هست. که باعث نارضایتی مشتری‌ها میشه. از طرفی اختلال در دسترسی SSH به سرورها هم مشکلات عدیده ای رو برامون بوجود میاره.
یک نمونه دیگه هم بسته شدن دسترسی به فایل های فلش خارج از کشور بود که باعث شده بود یکسری گزارشات و امکاناتی که با استفاده از فلش تولید شده بود از کار بیافتند. این مورد هم علاوه بر اینکه کلی از مشتری ها رو شاکی کرده بود کلی وقت هم از تیم فنی گرفته شد تا پی به علت اشکال ببرند.
آخرین نمونه هم امروز بود که به خاطر اشکال دسترسی https امکان تمدید و ثبت دامنه IR وجود نداره و معلوم هم نیست کی درست بشه. خوشبینانه ترین حالت اینه که 48 ساعت این قطعی ادامه داشته باشه و همین قدر کافیه تا کلی خسارت به مالکان دامنه های درحال انقضا وارد بشه. خلاصه از این دست مشکلات و خسارات بسیارند و هیچ کس مسؤلیت این خسارات رو بعهده نمی‌گیره.

مشکل دیگه ای که اینترنت ایران باهاش مواجه هست قطعی‌ها و کندی‌های مکرر به خاطر پاره شدن کابل و یا اختلالات زیرساختی هست. در این مورد از لحاظ فنی من اظهار نظر نمیکنم ولی مسلما باید راهی وجود داشته باشه که با پاره شدن یک کابل کل اینترنت یک منطقه از کشور برای چند روز دچار قطعی و اختلال نشه. البته شایعاتی هم هست که قطعی کابل بهانه هست و اختلالات دلایل سیاسی داره. هر چی که هست تا وقتی این مشکلات هست پیشرفتی هم توی این صنعت دیده نخواهد شد. نمیشه انتظار داشت که بخش خصوصی به این بازار بی ثبات اطمینان کنه و مثلا بیاد اینجا دیتاسنتر راه اندازی کنه در حالی که میشه با هزینه خیلی کمتر و کیفیت خیلی بیشتر این خدمات رو از خارج تهیه کرد.

مشکل دیگه ای که کاربران اینترنت ایران ازش رنج می‌برند محدودیت 128 کیلوبیتی سرعت دسترسی برای کاربران خانگی هست.
این طرز تفکر که این سرعت برای مصارف خانگی کافیه از اونجا ناشی میشه که مسئولین مربوطه تصور میکنند تنها کاربرد اینترنت چت کردن و دوستیابی و در نهایت بازدید از چند صفحه وب هست و خلاصه اینکه تصور میکنند اینترنت یک ابزار تفننی است.
الان دنیا به جایی رسیده که از سیستم عامل های تحت وب و سرویسهای ابری (cloud) و اپلیکشن‌های تحت وب استفاده میشه در حالی که ما حتی درک درستی هم از این مفاهیم نداریم. البته اگر اکثریت مردم ما جز چت و دوستیابی استفاده‌ی مفید دیگری از اینترنت نمی‌کنند به این خاطر است که با این سرعت کاری غیر از این هم نمی‌شود کرد. در واقع ما با اعمال این محدودیت مانع از ظهور و رشد کاربردهای مفید اینترنت می‌شیم.

مشکل بعدی اینه که هر روز شاهد مسدود شدن دسترسی به سایت‌ها و سرویس‌های مختلف هستیم. گرچه وجود فیل+ترینگ لازمه ولی نباید سایت ها و سرویس های مفید رو به خاطر اثرات مخربی که ممکنه داشته باشند مسدود کرد. از جمله این موارد سرویس های اجتماعی و کلا سایت‌های وب دویی هستند که محتواشون توسط کاربرهاشون تامین میشه. مشکل نظام با سرویس های وب دویی از اونجایی ناشی میشه که اکثریت حاکم بر جامعه با اکثریت حاکم بر شبکه های اجتماعی صد و هشتاد درجه اختلاف داره. ما در واقع با مسدود کردن این سرویس ها کلا صورت مسئله رو پاک می‌کنیم. راه حل این مشکل بالا بردن ضریب نفوذ اینترنت و فرهنگ سازی برای دسترسی عموم مردم به اینترنت و در نتیجه کم کردن فاصله بین جامعه مجازی با جامعه حقیقی هست.

تحریم های روز افزون از طرف شرکت ها و سرویس های خارجی هم که قوض بالا قوض شده.
در این مورد به نظر من همون طور که نظام برای مسدود کردن سایت های مخرب سرمایه گذاری میکنه باید برای فراهم کردن امکان دسترسی به سایت های مفیدی که از اون طرف مسدود شده هم سرمایه گذاری کنه.

معضل آخر هم سیاست های غلط دولت و سازمان های ذیربط در مورد اینترنت هست. سیاست‌ها و تصمیمات غلطی که بعضا بیشتر به طنز شبیه هست. مواردی نظیر طرح ساماندهی، اینترنت ملی، ایمیل ملی، موتور جستجوی ملی، دیتاسنتر ملی و … . قطعا داشتن سرویس های بومی اینترنت خیلی خوبه و حتی ضروریه. کافیه گوگل دسترسی کاربران ایرانی رو مسدود کنه تا اهمیت موضوع روشن بشه. پس در اینکه رسیدن به این اهداف باید جزو برنامه ‌های اصلی دولت باشه شکی نیست. اما این اهداف اهدافی نیستند که یک شبه محقق بشوند. با یارانه و وام و … هم نمیشه با غول های اینترنتی مثل گوگل و یاهو رقابت کرد.
وظیفه دولت فراهم کردن زیر ساخت ها و بستر سازی و حمایت از بخش خصوصی برای سرمایه گذاری در اینترنت هست. قطعا اگر زیرساخت‌ها اصلاح بشه و اینترنت بستر امنی برای سرمایه گذاری باشه و قوانین دست و پاگیر و هزینه های سرسام آور برای شرکت‌های خصوصی نداشته باشه میتونیم در عرض 5 سال سرویس های بومی و در عرض 10 سال سرویس های بین المللی قابل رقابت با دنیا داشته باشیم.

خلاصه اینکه اگر اینترنت جایگاه واقعی خودش رو پیدا کنه میتونه باعث ایجاد شغل به صورت مستقیم و غیر مستقیم برای چند ده هزار نفر بشه، میتونه ارز آوری های کلان داشته باشه، میتونه سطح آگاهی‌ و دانش عمومی جامعه رو بالا ببره، میتونه باعث افزایش کیفیت زندگی، کاهش ترافیک و کاهش هزینه‌های اضافی و تسهیل در ارائه خدمات مختلف بشه و از همه مهمتر اینکه میتونه تاثیر مستقیم و چشمگیر در افزایش سرعت رشد علمی کشور داشته باشه.

به هر حال امیدوارم روزی برسه که مسئولان به اهمیت این موضوع پی ببرند و ما شاهد اینترنتی در شأن مردم ایران باشیم.

این تصویر در سال 1995 توسط ادوارد ادلسون پروفسورای علوم بصری منتشر شد.

نکته جالب اینجاست که حتی بعد از اینکه می‌فهمی دو مربع یک رنگ هستند باز هم باور نمی‌کنی!

در واقع ما نمی‌بینیم، مغز ما می‌بینه و پردازش میکنه و ما حاصل پردازش رو درک می‌کنیم.

آپدیت:

حدود یک سال و نیم پیش آقای محمدی یک اسکریپت جالب برای تستش نوشتند که میتونید اینجا ببینید.

در ضمن توی این صفحه علت این خطای دید توضیح داده شده.
توی پاراگراف پایانی نوشته «این تصویر بر خلاف سایر حقه های تصویری به جای اینکه خطای سیستم بینایی رو ثابت کنه صحت عملکرد سیستم بینایی رو ثابت میکنه. سیستم بینایی نورسنج فیزیکی خوبی نیست اما هدف این نیست. وظیفه اصلیش اینه که اطلاعات تصویر رو تبدیل به اجزاء معنی دار کنه و بوسیله اونها ماهیت اشیایی رو که می‌بینه تشخیص بده»

منبع

پرکاربردترین کلید واژه Id است که ترکیبی از سایر کلید واژه ها شامل نام فایل، شماره rev و تاریخ و مولف است.

برای مثال ممکن است قبلا چیزی شبیه خط زیر را در ابتدای فایلی دیده باشید :

$Id: calc.c 148 2006-07-28 21:30:43Z sally $

این همان قابلیت Keyword Substitution در svn است که عبارت $Id$ را با عبارت فوق جایگزین کرده است.

با استفاده از این قابلیت وقتی از پروژه export می گیرید در ابتدای هر فایل اطلاعات مولف ، تاریخ و شماره revision را دارید که ممکنه بعدها به دردتون بخوره.

و اما نحوه فعال کردن این قابلیت :

svn propset svn:keywords "Id" myfile.php

این دستور باعث میشه کلید واژه Id برای فایل myfile.php فعال بشه. و بنابراین هر جا در این فایل عبارت $Id$ قرار داشته باشه در هنگام کامیت با اطلاعات مربوطه جایگزین میشه و در کامیتهای بعدی هم به صورت خودکار آپدیت میشه.

در ضمن اگر از TortoiseSVN  استفاده می کنید از منوی TortoiseSVN قسمت properties می توانید از این قابلیت استفاده کنید.

اطلاعات بیشتر

آپدیت : برای فعال کردن این قابلیت روی تمام فایل های php موجود در یک شاخه (و زیر شاخه های آن) به مسیر مورد نظر رفته و دستور زیر را اجرا کنید:

find -type f -name "*.php" -exec svn propset svn:keywords "Id" {} \;

برای حذف این قابلیت از روی یک فایل دستور زیر را اجرا کنید:

svn propdel svn:keywords myfile.php

برای رفع این معضل یک راه سرخ پوستی پیدا کردم با استفاده از htaccess و ماژول mod_rewrite :

1. دامنه مورد نظر (مثلا addon.com) رو پارک می کنید روی هاست (توی plesk به جای پارک میگن domain alias)
2. یک شاخه با نام addon.com توی فولدر httpdocs می سازید.
3. یک فایل .htaccess در شاخه httpdocs با محتوای زیر ایجاد میکنید:

# addon.com addon domain.
RewriteEngine on
RewriteCond %{HTTP_HOST} ^addon\.com [OR]
RewriteCond %{HTTP_HOST} ^www\.addon\.com
RewriteCond %{REQUEST_URI} !^/addon\.com/
RewriteRule ^(.*) /addon.com/$1 [L]

اگر مطلع باشید مدتی است که شرکت ما یک  دیتاسنتر ایرانی راه اندازی کرده. تحریم cpanel سبب خیر شد و سایت من از سرور امریکا به یکی از سرورهای ایرانی خودمون منتقل شد. گرچه این سرور پهنای باندش یک دهم پهنای باند سرور قبلی هم نیست ولی به شکل محسوسی سرعت سایت بهتر شده، علی الخصوص در مورد قسمت های اجکسی.

با یک traceroute و ping گرفتن و مقایسه با سرور قبلی همه چیز روشن شد. نتیجه traceroute به سرور ایرانی فقط 5 تاhop بود در حالی که این تعداد برای سرور قبلی 22 تا بود و این یعنی کاهش تعداد روترهای بین من و سرور از 22 تا به 5 تا که باعث شده زمان ping از حدود 700 میلی ثانیه به 100 میلی ثانیه برسه.

اینجاست که میشه به اهمیت اون جمله معروف پی برد که میگه :
“these days, bandwidth is cheap, latency expensive”

اکثر کشورهای خارجی به لحاظ پهنای باند مشکلی ندارند و مشکل اصلی اونها latency (تاخیر) هست . حالا ما که مشکل پهنای باند داریم و نمیتونیم بیشتر از 128Kb برای مصرف خانگی داشته باشیم لااقل میتونیم با انتقال سایت‌ها به سرورهای ایرانی زمان تاخیر(latency)  رو کم کنیم. اینکار چند تا فایده اخلاقی هم داره. یک اینکه وابستگی مون به خارج کم میشه. دو اینکه امکان تحریم سرورها دیگه وجود نداره. و سوم اینکه از خروج ارز جلوگیری میشه.

مثل همیشه گوگل با یک حرکت زیرکانه، اینبار قصد داره وارد بازار سیستم عامل تلفن های همراه بشه. گوگل کارش رو خوب بلده و میدونه چه جوری این بازار رو تسخیر کنه. یک سیستم عامل اوپن سورس که به لحاظ اقتصادی هم به نفع تولید کننده است و هم به نفع مصرف کننده و از همه مهمتر اینکه هر کسی میتونه توسعش بده و حتی برای توسعش 10 میلیون دلار جایزه اختصاص داده شده. و اینکه یکسال قبل از ورودش به بازار SDK اش ارائه شده.

من هم گرچه جاوا کار نیستم ولی تصمیم گرفتم امتحانش کنم. این شد که فایلهاش رو دانلود کردم و نصبش کردم. البته از اونجایی که گوگل ایران رو تحریم کرده برای دانلودش مجبور شدم از روش های سرخپوستی استفاده کنم.

فایل هاش رو گذاشتم رو هاستم تا اگر قصد امتحان کردنش رو داشتید برای دانلودش دچار درد سر نشید.

android_sdk_linux_m3-rc22a.zip

android_sdk_windows_m3-rc22a.zip

این هم پلاگینش برای eclipse

ADT-0.3.1.zip

راستی اگر android هم مثل بقیه کارهای گوگل همه گیر بشه دیگه جایی تو زندگی آدمها باقی نمی مونه که گوگل توش نباشه.

وای به روزی که گوگل بد بشه. شایدم هست !!

آپدیت(18-03-87): به دلیل کمبود جا فایل ها رو از رو هاستم پاک کردم.

واقعا جالبه !!!

این همه پیشرفت در عرض 20 سال.

معلوم نیست 20 سال دیگه چی بشه.

منبع: digg

http://www.poodwaddle.com/worldclock.swf

این جوری که من دیدم، اگر همینجوری ادامه پیدا کنه، بعید میدونم زمین بیشتر از 50 سال دیگه عمر کنه.

این آمار از طریق اطلاعات و آمار واقعی موجود محاسبه میشه، برای اطلاعات بیشتر در مورد این ساعت و منابع مورد استفاده‌ی اون، صفحه زیر رو ببینید :

http://www.poodwaddle.com/worldclock.htm

احتمالا اگر خدا سایت داشته باشه. سمت پنل مدیریت سایتش یه چیزی شبیه به این باید برای مانیتورینگ کره‌ی زمین داشته باشه.

ویکیپدیا در ژانویه 2001 راه اندازی شده و هم اکنون بزرگترین دایره المعارف چند زبانه دنیا محسوب میشه به طوری که از نظر حجم اطلاعات حدود پنجاه بار بزرگتر از دایره المعارف بریتانیکاست. در حال حاضر تعداد کل مقالات آن بیش از 8.2 میلیون مقاله به 253 زبان دنیا می باشد.

هم اکنون ویکیپدیا بر روی بیش از 100 سرور میزبانی میشه و حدود 10 الی 35 هزار درخواست در ثانیه به سرورهای ویکیپدیا ارسال میشه و بر طبق آمار منتشره در اوایل سال 2005 به طور میانگین تعداد 200 میلیون query در روز بر روی پایگاه داده این پروژه اجرا میشده است. این در حالیه که تا سال 2004 برای میزبانی این پروژه فقط از یک سرور استفاده میشد.

این پروژه به زبان PHP نوشته شده و با پایگاه داده mysql کار میکند و بر روی وب سرور Apache و سیستم عامل لینوکس قرار دارد و نمونه بسیار خوبی از قدرت LAMP برای پروژه های بزرگ می باشد.

ویکیپدیا متعلق به یک سازمان غیر تجاری است که تمام هزینه های آن از محل کمک های مردمی تامین میشود.

اونطوری که توی خود گوگل توضیح داده ظاهرا این سرویس گوگل فقط در صورتی کار می کنه که Google Toolbar روی مرورگر شما نصب باشه و اگر نصب نباشه فقط Search Histoy رو ذخیره میکنه. و نکته عجیب اینجاست که من Google Toolbar ندارم ولی این سرویس برای من کار میکنه و گوگل تمام History من رو ثبت میکنه. هم از منزل و هم از محل کار تست کردم در هر دو جا بدون اینکه Toolbar داشته باشم تمام history من ثبت میشه.

البته این نکته رو هم اضافه کنم که فقط در صورت استفاده از مرورگر فایرفاکس این اتفاق میافته.

به نظر شما Web History چه جوری کار میکنه ؟!!

شاید گوگل با FireFox تبانی کرده باشه !!!